باب 5 جواز صلح دو شريك 1491 - ( 1 ) ابوالصباح گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : دو نفر با هم درمالى شريك مىشوند و سود مىبرند . بخشى از آن مال ، جنس است و بخش ديگرى طلب و ديْن . يكى از آنان به ديگرى مىگويد : اصل مال را به من بده و سود و زيان آن ، مال تو . امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه شرط كند ، اشكال ندارد و اگر شرطى مخالف با كتاب خدا باشد ، به كتاب خدا بازگردانده مىشود . و فرمود : در همهء حيوانات تا سه روز معامله براى خريدار مشروط است و او اختيار بر هم زدن معامله را دارد چه شرط كند يا نه و دربارهء مردى كه گوسفندى را خريد و پس از سه روز باز گرداند ، فرمود : اگر در آن سه روز از شيرش استفاده كرده است ، همراه آن سه مُدّ تحويل مىدهد و اگر شير نداشته است ، چيزى به عهدهء او نيست . » 1492 - ( 2 ) داود ابزارى گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : دو نفر در مالى با هم شريك مىشوند و سود مىبرند و آن مال جنس است و طلب و ديْن . پس يكى از آنان به ديگرى مىگويد : اصل مالم را به من بده و سود و زيان آن براى تو . امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه باهم شرط كنند ، اشكال ندارد . پس اگر شرطى مخالف با كتاب خدا باشد ، به كتاب خدا باز گردانده مىشود . »